direct naar inhoud van 10.3 Resultaten onderzoeken
Plan: Dorp Sloten en Ringvaartdijk Oost
Status: ontwerp
Plantype: bestemmingsplan
IMRO-idn: NL.IMRO.0363.F1002BPSTD-OW01

10.3 Resultaten onderzoeken

10.3.1 Cultuurhistorische verkenning 2007

In 2007 is de 'Cultuurhistorische Verkenning 2007' voor de Dorpskern Sloten en de Osdorperweg vastgesteld. Daarin is een cultuurhistorische verkenning van het dorp Sloten opgenomen. In de verkenning wordt gesteld dat wanneer het behoud van het karakter van Sloten gewenst is, er drie principes richtinggevend zijn bij toekomstige ruimtelijke ontwikkelingen. Alle voor het dorpskarakter belangrijke elementen zijn hieraan gerelateerd of dragen aan de ervaring ervan bij:

  • 3. De instandhouding van het silhouet van het dorp en de ervaarbaarheid daarvan vanuit de directe omgeving.
  • 4. De structuur van het dorp met de Sloterweg als hoofdader, de kruising met de Osdorperweg als kern en de daarop uitkomende stegen en gangen.
  • 5. De verkavelingsrichting van de bebouwing is aan de Sloterweg overwegend noord-zuid, haaks of in een hoek, en aan de Osdorperweg oost-west georiënteerd.

In de Cultuurhistorische Verkenning is een visuele samenvatting in kaarten van het dorp Sloten opgenomen. Aan de hand hiervan is de wording van het dorp vanaf 1832, toen er in Sloten echt sprake was van een dorpskom, goed af te lezen. Onderstaand wordt ingegaan op de ontwikkeling van de verkavelingsstructuur van Sloten vanaf 1832. Hiertoe zijn onderstaande teksten integraal uit de Cultuurhistorische Verkenning overgenomen.

De ontwikkeling van de verkavelingsstructuur van Sloten

Sloten in 1832

afbeelding "i_NL.IMRO.0363.F1002BPSTD-OW01_0026.jpg"

Structuur

Het dorp Sloten dateert uit de 12de eeuw. De ruggengraat van het dorp is de Sloterweg, een dijk die als basis van de veenontginning diende. De dorpskom rond de kruising met de Osdorperweg bestond uit ongeveer 35 huizen. Aan de zuidzijde is al een begin van de vorming van de voor het dorp kenmerkende stegen zichtbaar.

De kavels komen samen in de punt van het vroegere Slotermeer, waardoor gerende percelen ontstonden. De boerderijen en de tuinderhuisjes bevinden zich op de koppen van de kavels en worden zo direct ontsloten vanaf de weg. Ten noorden van de Sloterweg worden deze boerderijen op huisterpen gebouwd.

Relatie met omgeving

De hervormde kerk is op een terp gebouwd. Het dorp laat daarom een opbouw in hoogte zien vanuit het open land naar de kern van het dorp. De Kerksloot vormt de verbinding tussen dorpskom en Slotervaart en loopt rond de terp van de kerk door tot aan de Osdorperweg. Aan de zuidkant van de Sloterweg lopen enkele brede sloten door tot de Molenwatering. Omdat de bebouwing nog zeer verspreid staat langs de beide wegen, dringt het landschap aan beide zijden het dorp binnen.

Sloten omstreeks 1890

afbeelding "i_NL.IMRO.0363.F1002BPSTD-OW01_0027.jpg"

Structuur

Rond 1890 is de bebouwing vooral aan de westzijde van het dorp toegenomen. Voor de oude hervormde kerk komt in 1861 een nieuwe in de plaats.

De uitbreiding van huizen en boerderijen in de vorm van allerlei stallen en schuren vindt naast of achter het woongedeelte plaats, in de lengterichting van het kavel. Woonhuizen komen zo achter elkaar gebouwd te liggen met een voordeur aan een steeg. De stegen leiden naar het achtererf of naar het achterland. Ze hebben nog geen duidelijke vorm.

Relatie met omgeving

Omdat de dorpskern nog vrij klein is, is het achterland aan de noord- en zuidzijde uitgestrekt. De waterlopenstructuur is sinds 1832 nog vrijwel onveranderd.

Sloten in 1921

afbeelding "i_NL.IMRO.0363.F1002BPSTD-OW01_0028.jpg"

Structuur

In 1921 wordt de gemeente Sloten geannexeerd door Amsterdam. In 1900 heeft de katholieke gemeenschap ten noorden van de Sloterweg en aan de oostkant van de dorpskern een RK Kerk gebouwd, met een verhoogd kerkhof daarachter. Er zijn nu ook twee schoolgebouwen aanwezig, via een brede steeg vanaf de Sloterweg toegankelijk. De Akerpolderstraat en Nieuwe Akerweg zijn inmiddels aangelegd en langs de Osdorperweg groeit het bebouwingslint verder uit met onder meer arbeiderswoningen. Tussen de twee loodrecht op de weg geplaatste blokjes loopt een steeg.

Aan de oostzijde, ten zuiden van de Sloterweg is nu meer bebouwing te vinden waardoor de steegjes duidelijker vorm hebben gekregen. Uitbreidingen vinden plaats in de verkavelingsrichting van de percelen. Staan deze er dwars op, zoals bij de boerderijen buiten het dorp, dan gaat het om schuren en stallen van 1 laag hoog.

Relatie met de omgeving

Door de komst van het verhoogde kerkhof ontstaan twee hoogteaccenten in het dorp die bepalend zijn voor het silhouet. Het dorp ligt nog vrij in het landschap en heeft slechts door een smalle brug verbinding met de Haarlemmermeerpolder.

Sloten in 1952

afbeelding "i_NL.IMRO.0363.F1002BPSTD-OW01_0029.jpg"

Structuur

Tot 1952 verandert er niet veel aan de structuur en de bebouwing van Sloten. Dat verklaart waarom er veel negentiende-eeuwse architectuur en maar weinig bebouwing uit het interbellum is te vinden. Buiten de dorpskern verschijnen in de jaren '20 -'40 wel villa's die vaak op een verhoogd maaiveld zijn geplaatst. In 1950 ontstaat een open ruimte in het centrum van het dorp door sloop van twee 17de-eeuwse woningen. Aan de noordzijde, ten westen van het centrum ligt een speelplaats.

Relatie met omgeving

De Kerksloot loopt nog steeds diep het Dorp binnen en is nog verbonden met het water van de Vrije Geer. Wat dat betreft is ook aan de waterloopjes in en rond het dorp nog niet veel gewijzigd. Van de bredere sloten ten zuiden van de Sloterweg resten nog fragmenten. Ze zijn opgenomen in een volkstuinenpark dat samen met een sportveld ten zuiden van de Sloterweg is aangelegd. Ze vormen geen belemmering voor het zicht op het achterland.

Sloten in 1982

afbeelding "i_NL.IMRO.0363.F1002BPSTD-OW01_0030.jpg"

Structuur

De Ditlaar en de Vrije Geer worden in 1953 aangelegd om de verkeersdruk van het dorp te ontlasten. Aan de westzijde verschijnt een bedrijventerrein. Aan weerszijden daarvan komen de Slimmeweg en het Langsom, als verlengde van de Plesmanlaan te liggen. Ze dienen als ontsluitings- en verbindingsweg met Badhoevedorp vanuit de nieuwe tuinsteden. De scholen breiden zich uit. Er is nauwelijks toename van woningen. Wel vindt achter de woningen, vooral ten westen van de Lies Bakhuyzenlaan, een forse uitbreiding van schuren en één-laagse bedrijfsgebouwen plaats die nu ook haaks op de kavelrichting staan en zo het zicht vanaf de Sloterweg afsluiten.

Relatie met omgeving

In 1953 werd het weidegebied ten noorden van de Sloterweg bestemd voor tuinders van elders. De oude Slotervaart wordt gedempt voor de aanleg van de Plesmanlaan en de bouw van Slotervaart. Ten noorden daarvan wordt een nieuwe vaart gegraven. Deze watert uit op de Ringvaart via een sluizencomplex dat aan de westzijde van het dorp wordt gebouwd. De Slotervaart en de Ditlaar doorsnijden de Osdorperweg en de Kerksloot. De Ditlaar scheidt het dorp van weilandje de Vrije Geer dat voor één derde nog bebouwd is met kassen.

Ten zuiden van het dorp komen er nog twee sportterreinen bij en ook het volkstuinenpark wordt uitgebreid, waardoor een groenzone ontstaat die kenmerkend is voor stadsranden. Hiervoor worden aan de bestaande sloten nog enkele waterlopen toegevoegd. Een vrij brede sloot vormt nu de grens tussen het dorp en het recreatiegebied.

Sloten in 2007

afbeelding "i_NL.IMRO.0363.F1002BPSTD-OW01_0031.jpg"

Structuur

In de jaren '80 verschijnt een woonbuurtje aan de noordkant van Ditlaar/Vrije Geer, ter hoogte van nr. 1225 komen 2 blokjes nieuwbouwwoningen aan de zuidzijde van de Sloterweg en in de jaren '90 nog eens 14 woningen aan Gerrit van der Puijstraat. Op de hoek Akerpolderstraat/Sloterweg verrijst een vrij groot woningblok en aan het begin van het dorp wordt een schoolgebouw omgevormd tot een bedrijfsverzamelgebouw. Buiten de dorpskern en aan de overzijde van het Langsom wordt een molen herbouwd. Daarachter bevindt zich een partycentrum, naast de al bestaande bebouwing van een woonhuis en het sluiswachtershuis.

De ruggengraat van het dorp is nog steeds de Sloterweg, het kruispunt met Osdorperweg het centrum. Aan beide uiteinden van het dorp is de straat wijder, zodat de loop van de Sloterweg tot diep in het dorp te volgen is. Kenmerkend voor de weg is de rafelige rooilijn door de op veel plaatsen terugspringende woningen die soms haaks op, meestal parallel aan en soms schuin op de Sloterweg staan. Sommige voortuinen en terrassen worden afgegrensd met hekken. In 1991 wordt het Dorpsplein heringericht. In het westelijk deel strekt de bebouwing van woningen en bedrijven zich vooral aan de zuidzijde uit, in het midden en oosten van het dorp aan beide zijden. Het aantal steegjes ten noorden en zuiden van de Sloterweg is gelijk gebleven.

Relatie met de omgeving

Samen met de twee kerken bouwt het silhouet van het dorp zich op vanuit het achterland. Vanaf de noordzijde zorgen het groengebied tussen de begraafplaats en boerderij Welgelegen en het weilandje de Vrije Geer voor een breed en open zichtveld. Het weilandje is omgevormd tot een natuurpark met een landelijk karakter De beide kerken domineren het dorpsbeeld, temeer omdat een ervan op een terp staat. De stegen aan de noordzijde lopen dood op heggen en ander omheiningen. De kassen ten noorden van de Sloterweg zijn verdwenen. De uitbreidingen van de stad (Nieuw Sloten en De Aker) hebben het dorp op korte afstand genaderd.

Vanuit de Sloterweg maken stegen aan de zuidzijde doorzichten mogelijk naar het achterland die versterkt worden door het naar het zuiden afhellend wegdek en de overwegend noord-zuid gerichte woonbebouwing. Toch wordt in veel gevallen het zicht belemmerd door dwars geplaatste schuren op het achtererf van 1 laag hoog die sinds de vorige peildatum of vernieuwd zijn en soms ook uitgebreid.

Vanuit uit het zuiden is het zicht aan de westzijde van de Lies Bakhuyzenlaan vrijwel dichtgegroeid door de beplanting van de beide volkstuinparken. Her en der opent het zicht zich overigens wel op het dorp of de beide kerken over enkele brede wegen in het park. Ten oosten van de Lies Bakhuyzenlaan belemmert de bebouwing rond de sportparken het zicht op het dorp, maar hiervandaan is wel meer van het dorp te zien. Het verschil in waarneming vanaf beide zijden van de Lies Bakhuyzenlaan correspondeert met de achtererfbebouwing. Ten westen van deze laan zijn de percelen achter de woonbebouwing goeddeels vol gebouwd met schuren en bedrijfsgebouwen, ten oosten van de laan zijn deze percelen nog open.

Ten noorden van het dorp zijn nog restanten te vinden van de Kerksloot en sloten die er al sinds de 19de eeuw lopen. Aan de zuidzijde resteert nog een enkel fragment van een oude afwateringssloot in het slotenstelsel van de volkstuinparken. Ze markeren ook ten westen van de Lies Bakhuyzenlaan de perceelgrenzen. De wetering die de volkstuinen aan de noordzijde afgrenst zorgt voor een buffer naar het recreatiegebied. Langs de Sloterweg zijn nog waterloopjes aanwezig die als afgrenzing van de boerenerven dienen en op de kaart van 1832 al zichtbaar zijn.

10.3.2 Waardering gebied

Sloten is geen beschermd dorpsgezicht, maar dat betekent niet dat er op historisch-geografisch, historisch-stedenbouwkundig en historisch-bouwkundig gebied geen waarden aanwezig zijn.

Vanuit historisch-geografische en historisch-stedenbouwkundig invalshoek ligt de waarde van Sloten vooral in de stedelijke, Amsterdamse context. Binnen de stedelijke ruimte als geheel is Sloten als dorp herkenbaar. Net als de nu door stedelijke uitbreidingen ingeklemde dijkdorpen Nieuwendam en Buiksloot maakt Sloten daarmee de groei van Amsterdam duidelijk. De oude dorpen laten zien dat de stad in een al met al eeuwenlang proces van groei andere plaatsen -ooit ver buiten de stadsgrenzen- heeft opgeslokt.

Primair is daarom het dorpse, niet-stedelijke karakter van Sloten van cultuurhistorische waarde. Op de stad als geheel heeft de aanwezigheid van dit soort dorpslinten, die vaak ook recreatieve routes zijn, een 'ontspannende' werking. Wonen aan historische linten en kernen is recentelijk dan ook zeer gewild.

De cultuurhistorische kenmerken van het dorp Sloten zijn in de Cultuurhistorische Verkenning gebruikt om een waarderingskaart gebieden en hoogtezonekaart op te stellen. Deze kaarten benoemen de structuurbepalende gebieden in het dorp en in zijn directe omgeving en verbeelden welke betekenis deze hebben voor het karakter van het dorp. De begrenzing van de gewaardeerde gebieden op de kaarten is gebaseerd op een perceelsgewijs onderzoek naar de structuur en bebouwing van de kavels waarop het dorp is gebouwd. Bij de waardebepaling is uitgegaan van het ervaarbaar houden van de belangrijkste kenmerken van het dorp.

Nadrukkelijk moet gesteld worden dat deze kaarten alleen visualiseren wat historisch-geografisch, stedenbouwkundig en architectuurhistorisch van waarde is. De huidige toestand van het dorp is het uitgangspunt. De begrenzing van de vlakken is indicatief. De kaart legt geen beeld vast van de gewenste toekomst van het dorp.

afbeelding "i_NL.IMRO.0363.F1002BPSTD-OW01_0032.jpg"

afbeelding "i_NL.IMRO.0363.F1002BPSTD-OW01_0033.jpg"

10.3.3 Aanbevelingen voor ruimtelijke planvorming

Het dorp Sloten is volgens de Cultuurhistorische Verkenning van stedenbouwkundig, architectuurhistorisch en historisch belang als voormalig dorp, met structuur en bebouwing van dien, dat binnen de stadsgrenzen is komen te liggen. Het is niet uitzonderlijk, gaaf en zeldzaam genoeg voor een beschermd dorpsgezicht op rijksniveau, het dorp heeft zeker wel bijzondere waarde voor de stad Amsterdam.

Bovendien is het dorp een bijzondere identiteitsdrager op het niveau van de stad, die de geschiedenis van het gebied in de snel verstedelijkende omgeving leesbaar houdt. Water en groen houden de oorspronkelijke kavelstructuur afleesbaar. Om de waarden van dorp Sloten te behouden, zijn in de Cultuurhistorische verkenning de volgende aanbevelingen voor ruimtelijke planvorming opgenomen:

Algemeen

  • Uitgangspunt is het herkenbaar houden van de historische dorpskern van Sloten.
  • Bij nieuwe ontwikkelingen achter of naast de bestaande lintbebouwing, het lint zelf herkenbaar te houden.
  • Wat als groen is aangegeven op de 'Groenkaart' moet in principe groen blijven. Het gaat om groene ruimtes die dus niet mogen verstenen of bebouwd worden.

Landschapselementen

  • Aan de noordkant van het dorp is de oorspronkelijke agrarische context nog enigszins bewaard. De historische verkaveling is aanwezig tussen Vrije Geer, Osdorperweg en Langsom. Dit gebied dient open en groen (grasland, gescheiden door sloten) te blijven om de historisch-ruimtelijke context van het dorp herkenbaar te houden.
  • Zowel ten noorden als ten zuiden van de Sloterweg is een aantal historische kavelsloten aanwezig, met elkaar bepalend voor de ontginningsgeschiedenis ('geer' gericht op de kerktoren van het eerste Sloten) en het volgend agrarisch gebruik. De Kerksloot is in dit geheel als brede transportsloot herkenbaar. De sloot langs de Sloterweg aan de west- en oostkant van het dorp hoort bij de weg als ontginningsbasis en bij het historisch afwateringspatroon, evenals die langs de Osdorperweg. De genoemde waterlopen dienen herkenbaar te blijven: demping moet uitgesloten zijn.
  • Het is aan te bevelen de sloten in het bestemmingsplan te bestemmen als 'water'.
  • De aanwezige hoogteverschillen zijn belangrijke 'beelddragers' van Sloten als dorp in het veen (kerkterp, aflopen stegen en maaiveld aan weerszijden van de Sloterweg, verhoogde ligging RK begraafplaats en toegangspad). Deze hoogteverschillen dienen in stand te blijven. Minimaal dient het bestemmingsplan uit te gaan van aanlegvergunningen voor graven en ophogen. Het maaiveld dient voorafgaand aan bouwactiviteiten zo min mogelijk opgehoogd te worden.
  • De volkstuinen ten zuiden van de Sloterweg hebben door dichte begroeiing weinig referentie aan het oorspronkelijke open weidelandschap. Wel draagt deze functie door zijn groene karakter bij aan de dorpse sfeer van Sloten en vormt een buffer naar het omringende stedelijke gebied. Het handhaven van de groene functie is daarom vanuit cultuurhistorisch oogpunt gewenst, evenals het handhaven van het slotenpatroon en de bruggetjes.

Openbare ruimte

  • Behoud van het duidelijke onderscheid openbaar -privé: voortuinen niet laten verstenen en zo mogelijk terugbrengen en erfafscheidingen maken/behouden.
  • De ruimtes tussen de huizen en de aanwezige stegen zijn van groot belang voor de historische dorpsstructuur. Volbouwen (aan/uitbouwen, bijgebouwen) dient te worden uitgesloten; zo ook het dichtzetten met ondoorzichtige hekwerken. Waar stegen of doorzichten zijn worden aan/uitbouwen en bijgebouwen zoveel mogelijk achter de hoofdmassa geplaatst en overschrijden zij niet de zijgevelrooilijn of de zijgevel van een bestaande uit- of aanbouw aan de kant van de steeg.
  • Voor de straatruimte is het brokkelige verloop van de rooilijn en de rol van de voortuinen en de lijn van de erfafscheidingen van groot belang. Vanuit cultuurhistorisch oogpunt is het aan te bevelen strikt aan de rooilijn vast te houden en in principe geen erkers en andere uitbouwen toe te staan. De erfafscheidingen tussen tuin en straat dienen in stand te blijven. Het gebruik van de tuin als zodanig en niet als parkeerplaats dient gehandhaafd te worden.
  • Uitbouwen aan de zijgevel dienen minimaal 3 meter te worden teruggeplaatst ten opzichte van de voorgevel van het hoofdgebouw, om de karakteristieke verspringingen in de voorgevelrooilijn te behouden.
  • De wat verhoogde ligging van dorpskern en bebouwingslint - en het zicht op beide kerktorens - is zowel ten noorden als ten zuiden van de Sloterweg te ervaren. Nieuwe bebouwing achter het dorpslint kan dit teniet doen zowel door bouwhoogte als door ophoging van het maaiveld voorafgaand aan de bouw. Daarom dienen bij nieuwbouw zowel van schuren e.d. als eventuele woningen eisen gesteld te worden aan de bouwhoogte.
  • Profiel en inrichting van de straat eenduidig en continu houden zodat de - al zeer diverse - bebouwing zelf de hoofdrol kan blijven spelen.
  • Het verdient aanbeveling de stegen aan de zuidkant van de Sloterweg onderling op een zelfde manier te verharden, gerelateerd aan het plaveisel van de Sloterweg. Dit om verbrokkeling van de structuur te voorkomen.

Bebouwing

  • Het is van essentieel belang dat nieuwbouw in en rond het dorp wordt gesitueerd in de kavelrichting en zich voegt naar het patroon van sloten en stegen. Nieuwbouw dient zo te worden geplaatst, dat geen belangrijke zichtlijnen worden dichtgezet.
  • Bijgebouwen, aan- en uitbouwen op het achter- en zijerf nemen nooit meer dan de helft van de oorspronkelijke oppervlakte in beslag. De oorspronkelijke oppervlakte is de ruimte vanaf de perceelsgrenzen tot de gevellijn van het hoofdgebouw zonder gelijktijdig met het hoofdgebouw of later gerealiseerde aan-/uitbouwen of bijgebouwen.
  • Het vastleggen van een maximale bouwhoogte is van groot belang voor het instandhouden van de hiërarchie binnen het dorp, het zichtbaar houden van de kerktorens en het behouden van het kleinschalig karakter. Binnen de dorpskern aan de Sloterweg is een bouwhoogte van max. 2 lagen + kap mogelijk, aan de stegen en op de achtererven maximaal 1 laag + kap.
  • Voorheen kende Sloten meer winkels en ambachtelijke bedrijvigheid dan nu. Aan de bebouwing is dit duidelijk afleesbaar. Het verdient aanbeveling kleinschalige bedrijvigheid in daarvoor geschikte panden ook in de toekomst mogelijk te maken (binnen de randvoorwaarden m.b.t. parkeren).
  • De Sloterweg is de hoofdstraat van het dorp, de stegen hebben een duidelijk ondergeschikt karakter met meer bescheiden bebouwing.

10.3.4 Archeologie Dorp Sloten

De provincie Noord-Holland heeft in het kader van de Provinciale Cultuurnota Noord-Holland de Cultuurhistorische Waardenkaart Noord-Holland ontwikkeld. Bijgaand is een uitsnede opgenomen van deze kaart voor het Dorp Sloten.

afbeelding "i_NL.IMRO.0363.F1002BPSTD-OW01_0034.jpg"

Archeologische waardenkaart voor Dorp Sloten

(Bron: Cultuurhistorische waardenkaart, provincie Noord-Holland)

Uit de kaart blijkt dat een deel van Dorp Sloten (rondom de kruising Osdorperweg - Sloterweg) en de zone van 50 meter aan weerszijden van de Sloterweg is aangeduid als gebied met een hoge archeologische verwachtingswaarde. In het bestemmingsplan heeft dit gebied daarom de dubbelbestemming "Waarde - Archeologie" gekregen. Dat betekent dat bij concrete bouwinitiatieven (groter dan 100 m²) in dit gebied, ook het aspect archeologie meegenomen zal moeten worden bij de omgevingsvergunningverlening. Dit komt erop neer dat alleen een ongevingsvergunning verkregen kan worden indien er archeologisch onderzoek is uitgevoerd.

10.3.5 Archeologie Ringvaartdijk Oost

De bekende en potentiële archeologische waarden van het gebied van de Ringvaartdijk zijn door middel van het archeologisch bureauonderzoek in kaart gebracht. Hierbij is gebruik gemaakt van bodemkaarten en van geologische, topografische en historische kaarten, het Archeologisch Informatiesysteem (Archis2) van de Rijksdienst voor Archeologie, Cultuurlandschap en Monumenten (RACM), de Archeologische Monumentenkaart (AMK), de Indicatieve Kaart van Archeologische Waarden (IKAW) en overige relevante literatuur.

Op basis van de landschappelijke en archeologische gegevens uit het bureauonderzoek geldt voor het plangebied een lage archeologische verwachting voor het aantreffen van archeologische waarden vanaf de Bronstijd tot en met de Nieuwe Tijd.

De geologische en geomorfologische ligging ondersteunt de toekenning van deze verwachtingswaarde. Het tracé ligt te midden van oude veengronden die in het verleden tot aanzienlijke diepte zijn afgegraven. Het plangebied bevindt zich aan de rand van het voormalige Haarlemmermeer en heeft voor de droogmakerij blootgesteld gestaan aan de invloeden van het oprukkende water. De ophoging en verbreding van de dijk is jong dateert uit de periode 1840-1848. Bewoning concentreerde zich tot voor die tijd op de (kunstmatig aangelegde) hoger gelegen terp van het dorp Sloten. De Ringvaartdijk diende als buffer tegen de inmiddels drooggemaakte Haarlemmermeerpolder.